سلام! من به عنوان یک تامین کننده فعال، مدت زیادی است که درگیر بازی گزارشگری مالی هستم. این موضوعی است که ممکن است در نگاه اول کمی خشک به نظر برسد، اما به من اعتماد کنید، بسیار مهم است، به خصوص زمانی که شما کسب و کاری مانند من را اداره می کنید. بنابراین، بیایید به نحوه استفاده از فعال ها در گزارش های مالی بپردازیم.
اول از همه، اکتیو چیست؟ خب، در خط کاری من، اکتیوها به مواد فعالی اطلاق می شود که وارد محصولات مختلف می شوند. مثلا ما عرضه می کنیمعصاره ریشه Pueraria Lobata، که در دسته ای از محصولات مرتبط با سلامت استفاده می شود وآب قلیایی، که بازار خاص خود را دارد. این فعالها شریان حیاتی کسبوکار ما هستند و نحوه محاسبه آنها در گزارشهای مالی میتواند درک ما را از سلامت مالی شرکت ایجاد کند یا از بین ببرد.
ارزش گذاری موجودی
یکی از مهمترین جنبههای استفاده از فعالها در گزارشهای مالی، ارزیابی موجودیها است. هنگامی که ما اکتیو را از تامین کنندگان خود خریداری می کنیم، آنها بخشی از موجودی ما می شوند. و اینکه ما چگونه این موجودی را ارزش گذاری می کنیم می تواند تأثیر زیادی بر صورت های مالی ما داشته باشد.
چند روش متداول برای ارزیابی موجودی وجود دارد. اولین مورد روش First - In, First - Out (FIFO) است. تحت FIFO، ما فرض میکنیم که اولین اکتیوهایی که خریدیم اولینهایی هستند که میفروشیم. این به نوعی منطقی است زیرا فعال ها می توانند تاریخ انقضا داشته باشند و منطقی است که ابتدا از قدیمی ترین سهام استفاده کنید. به عنوان مثال، اگر ما یک دسته از عصاره ریشه Pueraria Lobata را با قیمت کمتری چند ماه پیش خریداری کنیم و سپس دسته دیگری را با قیمت بالاتر اخیراً تحت FIFO خریداری کنیم، بهای تمام شده کالای فروخته شده (COGS) بر اساس دسته ای با قیمت پایین تر خواهد بود. این می تواند منجر به کاهش COGS و سود ناخالص بالاتر در صورت سود و زیان شود.
روش Last - In, First - Out (LIFO) برعکس است. در اینجا، ما فرض می کنیم که آخرین اکتیوهایی که خریداری کرده ایم، اولین هایی هستند که می فروشیم. در شرایطی که قیمت اقلام فعال در حال افزایش است، استفاده از LIFO می تواند منجر به افزایش COGS و کاهش سود ناخالص شود. این ممکن است چیز بدی به نظر برسد، اما همچنین می تواند درآمد مشمول مالیات ما را کاهش دهد، که یک امتیاز مثبت برای نتیجه نهایی است.
روش دیگر روش میانگین وزنی هزینه است. با این رویکرد، ما میانگین هزینه تمام مواد فعال موجودی خود را محاسبه می کنیم. این امر نوسانات هزینه اکتیو را در طول زمان هموار می کند. برای مثال، اگر دستههای مختلف آب قلیایی با قیمتهای خرید متفاوت داشته باشیم، میانگین هزینه هر واحد را پیدا میکنیم و از آن برای ارزشگذاری COGS و موجودی نهایی استفاده میکنیم.
تشخیص درآمد
وقتی صحبت از شناسایی درآمد می شود، فعالان نقش کلیدی دارند. زمانی که کنترل فعالان را به مشتریان خود منتقل می کنیم، درآمد را تشخیص می دهیم. ممکن است ساده به نظر برسد، اما نکات ظریفی وجود دارد.
فرض کنید ما یک قرارداد بلندمدت داریم تا مقدار مشخصی از مواد فعال را در یک دوره زمانی به مشتری عرضه کنیم. ما باید تعیین کنیم که چه زمانی و چه مقدار درآمد را شناسایی کنیم. اگر در قرارداد مشخص شده باشد که فعالها را به صورت اقساطی تحویل میدهیم، با تحویل هر قسط، درآمد را شناسایی میکنیم. برای مثال، اگر عصاره ریشه Pueraria Lobata را به صورت دستههای سه ماهه به یک تولیدکننده مکمل عرضه کنیم، درآمد هر سه ماهه تحویل را تشخیص خواهیم داد.
گاهی اوقات، تعهدات اجرایی نیز در قرارداد وجود دارد. به عنوان مثال، ممکن است مجبور باشیم پشتیبانی فنی یا خدمات کنترل کیفیت را همراه با فعالان ارائه دهیم. در چنین مواردی، ما باید قیمت معامله را بین فعالان و خدمات تخصیص دهیم و درآمد را بر اساس آن شناسایی کنیم.
بهای تمام شده کالای فروخته شده (COGS)
COGS مستقیماً با اکتیوهایی که می فروشیم مرتبط است. این شامل هزینههای خود فعالها و همچنین هزینههای مرتبط با آمادهسازی آنها برای فروش است. این می تواند شامل هزینه های حمل و نقل، هزینه های جابجایی و حتی برخی از هزینه های ذخیره سازی باشد.
برای مثال، اگر مقدار زیادی آب قلیایی را برای مشتری ارسال کنیم، هزینه حمل و نقل بخشی از COGS است. ما باید این هزینه ها را به طور دقیق محاسبه کنیم تا تصویر دقیقی از حاشیه سود خود داشته باشیم. اگر COGS را دست کم بگیریم، سود ناخالص ما بیشتر از آنچه هست به نظر می رسد و ممکن است بر اساس این اطلاعات نادرست تصمیمات تجاری ضعیفی بگیریم.
استهلاک و استهلاک
خود فعال ها معمولاً به معنای سنتی مستهلک یا مستهلک نمی شوند. با این حال، تجهیزات و امکاناتی که ما برای ذخیره و پردازش اکتیو استفاده می کنیم، این کار را انجام می دهند. به عنوان مثال، ما مخازن ذخیره سازی بزرگ برای آب قلیایی و ماشین های استخراج برای عصاره ریشه Pueraria Lobata داریم. این دارایی ها عمر مفید محدودی دارند و ما باید استهلاک آنها را در گزارش های مالی خود لحاظ کنیم.
برای استهلاک از روش های مختلفی مانند روش خط مستقیم استفاده می کنیم. با روش خط مستقیم، بهای تمام شده دارایی (منهای ارزش نجات آن) را بر عمر مفید آن تقسیم می کنیم. بنابراین، اگر یک دستگاه استخراج جدید 100000 دلار قیمت داشته باشد، ارزش نجات آن 10000 دلار باشد و عمر مفید آن 10 سال باشد، ما آن را 9000 دلار در سال مستهلک خواهیم کرد. سپس این هزینه استهلاک در صورت سود و زیان ثبت می شود که باعث کاهش درآمد خالص ما می شود.
تاثیر بر نسبت های مالی
نحوه حسابداری ما از فعالان در گزارش های مالی می تواند تأثیر قابل توجهی بر نسبت های مالی داشته باشد. یک نسبت مهم حاشیه سود ناخالص است که به صورت (درآمد - COGS) / درآمد محاسبه می شود. همانطور که دیدیم، روش های مختلف ارزیابی موجودی می تواند بر COGS و در نتیجه حاشیه سود ناخالص تاثیر بگذارد. حاشیه سود ناخالص بالاتر نشان می دهد که ما از هر فروش فعال پول بیشتری به دست می آوریم.
نسبت گردش موجودی یکی دیگر از موارد است. این به عنوان COGS / میانگین موجودی محاسبه می شود. این نسبت نشان می دهد که ما با چه سرعتی فعالیت های خود را می فروشیم. نسبت گردش موجودی بالا به این معنی است که ما موجودی خود را به نحو احسن مدیریت می کنیم و برای مدت طولانی در انبارهای فعال خود نگهداری نمی کنیم. به عنوان مثال، اگر نسبت گردش مالی بالایی برای آب قلیایی داشته باشیم، به این معنی است که آن را به سرعت می فروشیم، که نشانه خوبی برای کسب و کار ما است.
ارزیابی ریسک
گزارشهای مالی همچنین به ما کمک میکنند تا ریسکهای مرتبط با تجارت فعال خود را ارزیابی کنیم. برای مثال، اگر قیمتهای فعالها نوسان داشته باشد، میتواند برای سودآوری ما خطر ایجاد کند. ما میتوانیم از گزارشهای مالی برای تجزیه و تحلیل اینکه چگونه تغییرات در هزینههای فعالها بر درآمد ما تأثیر میگذارد استفاده کنیم.
فرض کنید قیمت عصاره ریشه Pueraria Lobata به دلیل برداشت ضعیف به طور ناگهانی افزایش می یابد. COGS ما بالا می رود و اگر نتوانیم افزایش هزینه را به مشتریان خود منتقل کنیم، حاشیه سود ما کاهش می یابد. با نگاهی به دادههای تاریخی در گزارشهای مالی خود، میتوانیم پیشبینی کنیم که این نوسانات قیمت چگونه بر تجارت ما در آینده تأثیر میگذارد و استراتژیهایی برای کاهش ریسکها ایجاد کنیم.
برنامه ریزی آینده
بر اساس اطلاعات موجود در گزارش های مالی، می توانیم برنامه های آینده بهتری داشته باشیم. به عنوان مثال، اگر ببینیم که تقاضا برای یک فعال خاص مانند آب قلیایی به طور پیوسته در حال افزایش است، می توانیم برای افزایش ظرفیت تولید خود برنامه ریزی کنیم. همچنین میتوانیم از گزارشهای مالی برای تصمیمگیری در مورد سرمایهگذاری در فناوری یا تجهیزات جدید برای بهبود کیفیت یا کارایی تولید فعال خود استفاده کنیم.
اگر میخواهیم خط تولید خود را برای گنجاندن فعالهای جدید گسترش دهیم، گزارشهای مالی میتوانند به ما در ارزیابی سودآوری بالقوه کمک کنند. ما می توانیم هزینه های منبع یابی، تولید و بازاریابی فعال های جدید را تجزیه و تحلیل کنیم و آنها را با درآمد مورد انتظار مقایسه کنیم.
در نتیجه، فعال ها فقط محصولات فیزیکی در تجارت ما نیستند. آنها بخش جدایی ناپذیر گزارش های مالی ما هستند. اینکه چگونه آنها را از نظر ارزش گذاری موجودی، شناسایی درآمد، COGS و سایر جنبه ها در نظر می گیریم، می تواند تأثیر عمیقی بر صورت های مالی، نسبت ها، ارزیابی ریسک و برنامه ریزی آتی ما داشته باشد.
اگر علاقه مند به خرید اکتیو با کیفیت بالا هستید مانندعصاره ریشه Pueraria Lobataیاآب قلیایی، مایلیم در مورد نیازهای شما با شما گپ بزنیم. با ما تماس بگیرید، و بیایید یک رابطه تجاری پربار شروع کنیم!
مراجع
- Kieso، de، weygandt، jj، و warfield، td (2016). حسابداری متوسط. wiyyeera
- Horngren، CT، Harrison، WT، و Oliver، MS (2012). حسابداری. پیرسون.