طبیعت آمفیفیلیک
امولسیفایرها ترکیبات آمفی دوست معمولی با نیمه های قطبی یا آبدوست (یعنی محلول در آب) و نیمه های غیر قطبی (یعنی آبگریز یا چربی دوست) هستند. امولسیفایرهایی که بیشتر در آب حل می شوند (برعکس، محلول کمتری در روغن) معمولاً لوسیون آب را تشکیل می دهند، در حالی که امولسیفایرهایی که محلول بیشتری در روغن دارند، لوسیون آب در روغن را تشکیل می دهند.
تاثیر بر پایداری لوسیون
امولسیفایر می تواند ثبات لوسیون را از طریق مکانیسم های مختلف در طول فرآیند امولسیون افزایش دهد. به عنوان مثال، با کاهش کشش سطحی بین دو فاز (نظریه کشش سطحی). تشکیل یک لایه نازک روی یک فاز برای تشکیل توپ های کوچک دافعه متقابل (نظریه دافعه). امولسیفایرها (هیدروکلوئیدها) مانند صمغ عربی و صمغ کتیرا، و همچنین PEG (یا پلی اتیلن گلیکول)، گلیسرول، و سایر پلیمرها (مانند CMC کربوکسی متیل سلولز)، با افزایش ویسکوزیته، پایداری میکروسفرهای فاز پراکنده را در حالت تعلیق حفظ می کنند. متوسط (تغییر ویسکوزیته).